Opowieść o Hasie | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego
Proszę określić gdzie leży problem:
Proszę wpisać wynik dodawania:
5 + 1 =
Link
Proszę wpisać wynik dodawania:
5 + 1 =

Opowieść o Hasie

Na pokaz filmu „Rysopis znaleziony po latach. Wojciech Jerzy Has” (2023) w reżyserii Sławomira Rogowskiego i Stanisława Zawiślińskiego w cyklu DKF Człowiek w Zagrożeniu zaprasza Muzeum Kinematografii. Po projekcji odbędzie się spotkanie z twórcami.
„Rysopis znaleziony po latach. Wojciech Jerzy Has” jest to najnowszy film dokumentalny poświęcony wizjonerowi polskiego kina, w którym bliscy współpracownicy i uczniowie Hasa kreślą obraz niepowtarzalnego człowieka i twórcy.

Wojciech Jerzy Has (ur. 1 kwietnia 1925 w Krakowie, zm. 3 października 2000 w Łodzi)
Reżyser filmowy, scenarzysta i producent. Wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, w latach 1990–1996 rektor tej uczelni. Karierę reżyserską Has zaczynał jako realizator socrealistycznych filmów dokumentalnych. W 1957 wyreżyserował swój pierwszy pełnometrażowy film fabularny „Pętla”. Uznawany za jednego z najważniejszych twórców epoki polskiej szkoły filmowej („Pożegnania”, 1958, „Jak być kochaną”, 1962), sławę zdobył jednak przede wszystkim jako realizator późniejszych onirycznych interpretacji uznanych dzieł literackich, wśród nich „Rękopisu znalezionego w Saragossie” (1964, według Jana Potockiego), „Lalki” (1968, według Bolesława Prusa) oraz „Sanatorium pod Klepsydrą” (1973, według Brunona Schulza). W swojej twórczości stale poruszał motywy izolacji, przemijania, przeznaczenia człowieka. Był laureatem wielu prestiżowych wyróżnień, między innymi nagród FIPRESCI na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno (za „Pożegnania”) oraz na MFF w Bejrucie (za „Jak być kochaną”), a także Nagrody Jury na Festiwalu Filmowym w Cannes (za „Sanatorium pod Klepsydrą”).