Oo artysty:

Nie maluję świata jako zbioru przedmiotów, ale proces jego postrzegania. Proces wielowątkowy zmienny i jednoczesny na wielu warstwach przestrzennych , czasowych i emocjonalnych które nakładając się tworzą jedno pole świadomości. Forma i bezkształtność, figura i tło, stabilność i rozpad — wszystko współistnieje, tak jak współistnieją różne stany świadomości.

Moje malarstwo jest bliskie analitycznemu idealizmowi, filozofii Bernardo Kastrupa, według której rzeczywistość nie jest zbiorem obiektów materialnych, lecz jednym polem umysłu (mind at large), innymi słowy że świadomość leży u podstaw rzeczywistości. Traktuję obrazy jak fragmenty tej większej świadomości, uchwycone w momencie przejścia przez indywidualne ego. 

Nie przedstawiam natury jako przyrody, lecz jako język świadomości. Formy biologiczne, struktury organiczne i rytmy nie są realistyczne, przedmiotowe— są mentalne. Szukam w nich kształtu pierwotnego, wizualnego archetypu, nie konkretnego obiektu. Bo archetyp jest tym co zwraca uwagę na to co stałe w nieustannym dzianiu się i staje się dla mnie metodą porządkującą pole obrazu, kierunkiem budującym kompozycje. Jak rytmiczne falowanie tworzy dźwięk który w końcu zwraca uwagę na strunę, jak w falach, jakkolwiek różnorodnych, nie ma nic poza wodą. Poszukiwanie tych stałych filarów pośród zmienności, to próba zorientowania się w świecie, wyznaczenia osi i kierunku.

Axis mundi to termin wprowadzony przez M. Eliadego, często tłumaczony jako „oś świata” lub „oś kosmiczna”, odnosi się do symbolicznego związku między niebem, ziemią i światem podziemnym. Jest on pojmowany jako centralny punkt lub oś pionowa, łącząca różne poziomy kosmosu, służąca jako miejsce spotkania tego, co ludzkie, z tym, co boskie. Funkcjonuje jako punkt orientacyjny w sakralnym krajobrazie, stanowiąc centrum, z którego świat jest porządkowany i staje się zrozumiały. Mój obraz, kiedy udany, powinien zawierać taki punkt, kierunek, oś - zasadę władającą czy tłumaczącą chaos zdarzeń i kształtów.

.....

Marcin Koleśnik jest artystą, którego spojrzenie na świat upraszcza czas, łącząc tu i teraz z tym, co było i będzie.
Artysta nie stara się przedstawiać świata jako zbioru przedmiotów, lecz raczej w postaci wielowątkowego i zmiennego procesu dziejącego się jednocześnie na wielu warstwach. W jego obrazach współistnieją na jednej płaszczyźnie znaczeniowej zarówno forma, jak i bezkształtność, a obok siebie występuje stabilność i rozpad — wszystko współistnieje, tak jak współistnieją różne stany świadomości.

Myślenie artysty bliskie jest filozofii analitycznego idealizmu Bernardo Kastrupa, według której rzeczywistość jest jednym polem świadomości, a indywidualne doświadczenie jedynie jego lokalnym przejawem. W tym sensie obrazy Koleśnika wyglądają jak przebłyski większego porządku, chwilowe struktury wyłaniające się z szerszego mentalnego tła.

Tworzone przez niego formy biologiczne nie pełnią funkcji ilustracyjnej, lecz są pretekstem do poszukiwań estetycznych form archetypów, często ostatecznie zredukowanych do abstrakcyjnej plamy czy gradientu. Bowiem zgodnie ze słowami Artysty: „Archetyp jest tym, co zwraca uwagę na elementy stałości wśród nieustannego dziania się i staje się metodą porządkującą pole obrazu oraz kierunkiem budującym kompozycje. Jak rytmiczne falowanie tworzy dźwięk, który w końcu zwraca uwagę na strunę i tak jak w falach, jakkolwiek różnorodnych, nie ma nic poza wodą”.

To poszukiwanie archetypu ma wyłonić oś, czy kierunek - zorientować świat artysty, czyli mówiąc kolokwialnie, pokazać gdzie dół i góra . Stąd właśnie tytuł wystawy – Axis mundi. Termin ten został ukuty przez Mircea Eliadego i jest tłumaczony jako „oś świata” lub „oś kosmiczna”. Odnosi się do symbolicznego związku między niebem, ziemią i światem podziemnym. Jest on pojmowany jako centralny punkt lub oś pionowa, łącząca różne poziomy kosmosu, służąca jako miejsce spotkania tego, co ludzkie, z tym, co boskie. Funkcjonuje jako punkt orientacyjny w sakralnym krajobrazie, stanowiąc centrum, z którego świat jest porządkowany i staje się zrozumiały.


Marcin Koleśnik

Urodzony w 1980 r. w Krakowie. Absolwent Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom uzyskał w pracowni malarstwa prof. Adama Brinckena w 2006r. Po studiach działał w grupie artystycznej „Okolice 80” ( wystawy w Polsce i Niemczech). Po rozwiązaniu grupy, działalność w projektach muzycznych z pogranicza free-jazzu i muzyki improwizowanej. Obecnie zajmuje się malarstwem, grafiką, tworzy ilustracje, pracuje w filmie. Prowadzi klasę rysunku i storyboardu w szkole filmowej w Krakowie. Laureat Grand Prix Piątego Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy (2022r.) finalista Biennale Via Carpatia (2023), finalista 46. Bielskiej Jesieni (2023).