Czasoprzestrzeń w Alchemium | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego
Proszę określić gdzie leży problem:
Proszę wpisać wynik dodawania:
7 + 6 =
Link
Proszę wpisać wynik dodawania:
7 + 6 =

Czasoprzestrzeń w Alchemium

Budynek Alchemium, fot. Jacek Szabela

Galeria Politechnika zaprasza 15 XII o godz. 18 do swojej nowej siedziby w gmachu Alchemium Wydziału Chemicznego na otwarcie wystawy zbiorowej „Wizje czasu III”.
To kolejna prezentacja działań twórczych nieformalnej grupy kilkunastu artystów z Łodzi, Warszawy, Poznania i Głowna, absolwentów i wykładowców różnych uczelni, działających w różnorodnych mediach i technikach. Autorzy odniosą się tym razem do szeroko pojmowanego problemu czasoprzestrzeni. Pomysłodawczyniami i liderkami grupy są Aleksandra Mazurkiewicz vel Alexit i Agata Oryszyn, zaś kuratorem wystawy Piotr Mastalerz.

Między czasem a przestrzenią


O nieuchronnym upływie czasu wiemy wszyscy, doświadczamy tego procesu przez całe życie, od narodzin do śmierci: co dzień, co miesiąc, co rok. Upływ czasu nas dziwi, niepokoi, zaskakuje, czasami cieszy (że najgorsze już za nami) a czasami przeraża (że coraz bliżej do końca naszej ziemskiej egzystencji). Niby jesteśmy z upływem czasu pogodzeni, a jednak czasami się przeciw niemu buntujemy, chcemy czas zatrzymać czy nawet cofnąć, niepomni starego ale jakże aktualnego powiedzenia, że nie można wejść dwa razy do tej samej rzeki, gdyż wszystko płynie, a zwłaszcza czas... Czas to bezustanne zmiany, duże i małe, zauważalne tak zwanym gołym okiem albo tylko przeczuwane, sugerowane nam przez intuicję, tłumaczone rozsądkiem, nie zawsze zdrowym. Czas to w końcu ulotność, przeciwieństwo materii, coś niemożliwego do fizycznego doznania, gdyż rozgrywającego się w trzecim wymiarze. A jednak artyści od wieków próbują okiełznać czas i zmaterializować efekty jego działań na płótnach, kartonach, w grafice, kamieniu, drewnie, fotografii. Snują twórcze wizje o relacjach czasu i przestrzeni, inspiracji szukając w otaczającej ich rzeczywistości, ale także czerpiąc z podświadomości, odwołując się do snów, przeczuć, wspomnień, pragnień, marzeń.

A ilu autorów tyle wizji, czego przykładem jest trzecia odsłona artystycznego projektu Wizje Czasu, zainicjowanego kilka lat temu przez Alexit, czyli Aleksandrę Mazurkiewicz we współpracy z Agatą Oryszyn. To dwie niezwykle aktywne i poszukujące artystki, inicjatorki „Przestrzeni dla sztuki” - nieformalnej inicjatywy, której efektem są szeroko rozumiane działania twórcze, takie jak wspomniane Wizje Czasu - zbiorowe prezentacje prac nieformalnej grupy bardzo różnorodnych twórców: fotografów, malarzy, rzeźbiarzy, grafików, twórców instalacji i tkaniny unikatowej, reprezentujących różne szkoły, stowarzyszenia, pokolenia, postawy i poglądy, nie tylko na sztukę. Idea jest taka aby co kilka lat „skrzykiwać” artystów odczuwających potrzebę skonfrontowania efektów swoich twórczych działań z koleżeństwem i widzami. Nie bez znaczenia jest miejsce wspólnych ekspozycji, za każdym razem inne, wymuszające na autorach kompromisy ale często motywujące ich do nowych poszukiwań i eksperymentów, nie tylko formalnych. Po Off-Piotrkowskiej (2017) i warszawskiej Starej Prochowni (2019) 11 artystom, biorącym udział w trzeciej odsłonie projektu, przyszło zmierzyć się z pełną zakamarków i korytarzy,  imponującą powierzchnią i wysokością nową przestrzenią Galerii Politechnika.

Ideą przewodnią obecnej wystawy jest pokazanie tego, co w naszym życiu jest nieoczywiste, ulotne, nieracjonalne i niekompletne - w kontekście czasoprzestrzeni, w której wszystko jest ze sobą połączone i zależne od siebie, tak jak wzajemne relacje w grupowym śnieniu - o upływie czasu i sposobach jego de lub materializacji. To karkołomne wyzwanie i każdy artysta podszedł do niego inaczej: kontynuując lub rozwijając pomysły z poprzednich Wizji Czasu, jak uczestniczący w projekcie od początku Sławomir Grzanek, autor malarskich kadrów fotograficznych z cyklu „Wolność” czy Bożena Kuzio-Bilska, od lat malująca na jedwabiu własne odczucia i emocje. W pewnych aspektach ciąg dalszy swoich malarskich poszukiwań prezentuje Agata Oryszyn, od lat ciekawie eksplorująca wątek „Pustego pokoju” - rozumianego jako środek zmiany, stopklatkę między tym, co było, a tym, co nastąpi. Mocną stroną ekspozycji są rzeźby i obiekty, niosące ze sobą silny ładunek ekspresji, rozgrywającej się w czasie ale działającej na widza tu i teraz, jak efektowne gry z cieniem w instalacji „Akrecja” Urszuli Święcickiej czy fizycznie anektujący przestrzeń  Alchemium cykl obrazów „Droga” Alicji Jezioreckiej, efektownie połączonych za pomocą gumy z kamieniami polnymi, co odnosi się do dziejących się w czasie zależności.

Moc ekspresji odnajdziemy w grafikach Agnieszki Potuchy, odwołującej się do tego, co wypierane i pomijane przez naszą podświadomość, symbolizowaną przez zdeformowane postacie ludzkie o opływowych kształtach i monochromatycznej kolorystyce. Niepokojący i groteskowi są również bohaterowie obrazów Pawła Nowakowskiego, w swoim malarstwie poszukującego relacji między formą a treścią za pomocą plamy i rysunkowej kreski. Na drugim biegunie sytuuje się natomiast sensualne i metaforyczne malarstwo Piotra Mastalerza, kwestię upływu czasu traktującego bardzo linearnie, z optymistycznym dystansem oraz autorefleksją. Odczucia czasoprzestrzeni bywają bowiem bardzo osobiste, wręcz intymne, co udowadniają kolaże cyfrowe Dominiki Cybuch – portrety własne, pokazujące codzienność przez pryzmat bujnej jak natura wyobraźni artystki czy mikromakrokosmos pięknie zatrzymany w akrylach Dariusza Młynarczyka, od lat badającego, jak zilustrować zjawisko ruchu w czasie. Bo czas to ruch i działanie ale też kontemplacja i autorefleksja, co udowadnia mistyczny tryptyk „Podróż w stronę Sitra Ahra” Alexit – wizja portalu symbolizującego przejście na drugą, mroczną stronę naszego Ja. Każda z prac pokazywanych w ramach Wizji Czasu III wymaga indywidualnego podejścia, skupienia i… czasu. Warto poświęcić go efektom twórczych poszukiwań 11 artystów, a dodatkową wartością jest kontekst miejsca, zachęcający do refleksji nad czasem i przestrzenią.


Monika Nowakowska (tekst z katalogu wystawy)