Krzysztof Pruszkowski. Katastrofy | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego
Proszę określić gdzie leży problem:
Proszę wpisać wynik dodawania:
8 + 3 =
Link
Proszę wpisać wynik dodawania:
8 + 3 =

Krzysztof Pruszkowski. Katastrofy

Muzeum Sztuki zaprasza na wystawę „Krzysztof Pruszkowski. Katastrofy. Warszawa – Berlin – Paris”. Artysta od 1984 r. realizuje własną ideę artystyczną, którą nazwał „fotosyntezą”. Polega ona na wielokrotnym nakładaniu i naświetlaniu zdjęć, czego celem jest osiągnięcie „obrazu syntetycznego”. Otwarcie 21 X o godz. 18.
„Można twierdzić, że trasa Warszawa - Berlin - Paryż to podróż inicjacyjna. Krzysztof Pruszkowski odbywa może swoją setną − a kto wie − może tysięczną podróż między rodzinnym miastem a Paryżem. A może było ich nawet więcej! […] Krzysztof Pruszkowski zasłynął w latach osiemdziesiątych swoją twórczością fotograficzną, którą nazwał 'Fotosyntezą'. To właśnie praca artystyczna Pruszkowskiego ujawniła nam zjawisko automatycznego przenikania naszej świadomości przez tajemnicze obrazy z przeszłości”. – pisał w 2018 r. fotograf Thierry Samuel.

Krzysztof Pruszkowski - urodzony w 1943 w Kazimierzu Dolnym. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (1960-65). W 1967 roku wyjechał do Francji. Od lat 90. mieszka i pracuje w Paryżu i Kazimierzu Dolnym. Prace artysty znajdują się w zbiorach m.in.: M.N.A.M Centre Georges Pompidou, Paryż; Muzeum Narodowego we Wrocławiu i Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Museum Fine Art, Houston; Musée de l'Elisée w Lozannie; Musée de Charleroi; Staatgalerie Stuttgart.

Thierry Samuel, „Krzysztof Pruszkowski − Katastrofy - od fotosyntezy do fotofizji”: Można twierdzić, że trasa Warszawa - Berlin - Paryż to podróż inicjacyjna. Krzysztof Pruszkowski odbywa może  swoją setną − a kto wie − może tysięczną podróż między rodzinnym miastem a Paryżem. A może było ich nawet więcej!

Duch podróżnika, wiecznego migranta nasącza się  tym życiem w ciągłym ruchu na jawie i we śnie. Na każdym etapie −obraz i godzina. A na końcu podróży wielka tekturowa  teka z obrazami. Cóż możemy zapamiętać z każdej godziny, z każdego etapu naszego życia?
Gdzie jest dom, w którym jest tyle wspomnień ? Wszystkie są podobne, ale jakże różne, ulotne, nieważne... Trzydzieści dwa obrazy, które nam pokazuje, są poza czasem, poza przestrzenią, poza znaną nam rzeczywistością. Dalekie od wszystkiego co znamy, a równocześnie niezwykle bliskie.

Krzysztof Pruszkowski zasłynął w latach osiemdziesiątych swoją twórczością fotograficzną, którą nazwał Fotosyntezą. Jego metoda, polegająca na nawarstwianiu obrazów, uświadamia nam, że gromadzą się one też w podświadomości. To właśnie praca artystyczna Pruszkowskiego ujawniła nam zjawisko automatycznego przenikania naszej świadomości przez tajemnicze obrazy z przeszłości.

Fotosynteza, spychająca klasyczne reguły „fotografii migawkowej" do rangi anegdoty, pozwoliła mu na kontynuowanie konceptualnych i politycznych poszukiwań i wyborów w jego życiu. Jako obiekt, a jednocześnie ofiara swoich obsesji, artysta konsekwentny w swym życiu i sztuce nieustannie przemieszcza się między Polską a Francją.

Jeśli przeanalizować dynamikę ruchu ciał, to widać, że ich trajektoria jest  bezpośrednią konsekwencją ich wielkości, a ich ruchy są wynikiem złożonych praw fizycznych, które są  nam już dość dobrze znane. Wydaje się, że wszystkie przejawy energii − bez wyjątku − pochodzą ze wspólnego źródła, zwanego Wielkim Wybuchem. Są wynikiem szeregu rozproszeń i modyfikacji, których skutkiem jest to, że unosimy się na powierzchni nanoplanety, zatopionej w wymiernym wszechświecie będącym w ciągłym rozwoju.

Istnieje prawdopodobieństwo, że nieskończenie duże połączy się kiedyś z nieskończenie małym ─ przy pomocy uniwersalnego prawa fizycznego − nawet, jeśli do tej pory żadne równanie nie umożliwiło połączenia się tych dwóch wszechświatów. Z drugiej strony odczuwamy niepokojące analogie w przeżyciach wewnętrznych świata duchowego w oparciu o wyobraźnię. Częstym rezultatem tych obserwacji jest Sztuka.

Wykonując niezbyt precyzyjne ruchy w powiązaniu z losowym przemieszczaniem się w przestrzeni, na pozornie przypadkowych trasach swych działań, Krzysztof Pruszkowski zrozumiał, że dostęp do tego, co uniwersalne i absolutne, może być w jego zasięgu, póki aparatem fotograficznym kieruje jego umysł.

Również my  jesteśmy zaproszeni do przeżycia tego odkrycia dzięki trzydziestu dwóm obrazom. Każdy odnajdzie tu swoją linię i swój kierunek ruchu. Bo chodzi w nich właśnie o ruch. Ruch każdego człowieka na ziemi, ruchy lądów, oceanów, nieba, literatury, malarstwa, nauk, filozofii i całej reszty...

Każde przemieszczanie się w przestrzeni ma swoje konsekwencje, każde zderzenie to powstanie niezliczonej liczby nowych gwiazd. Czas zatrzymuje się, powstaje nowy obraz, który porusza się i ożywa. Powstają nowe generacje zderzeń, nowe energie , które promieniują przesyłanym blaskiem w niekończącej się reakcji łańcuchowej światła.

Jak nie dziwić się temu objawieniu, które nam ukazuje ? Eksplodujące supernowe, nieznane dotąd drogi mleczne, rozgwieżdżone noce, niezidentyfikowane nowe UFO, niesamowite twarze, dyfrakcja atomowa, komora pęcherzykowa, fuzje jądrowe. Od nieskończenie wielkiego do nieskończenie małego.

Krzysztof Pruszkowski uwolnił się dzięki Fotosyntezie z kajdan fotografii faktologicznej, polegającej na fotografowaniu świata realnego i dzieli się z nami dziś tym, co możemy nazwać Fotofizją. Abstrakcja jest sprzeczna z naturą obrazu fotograficznego. Jednak Pruszkowski doprowadził znane granice praktyki fotograficznej do niemal absolutnej abstrakcji. Wyobraźnia zostaje całkowicie uwolniona od rzeczywistości. Możemy ruszyć w podróż.

Thierry Samuel
Paryż, maj 2018 roku
przekł. Krzysztof Pruszkowski



kurator wystawy: Andrzej Biernacki
identyfikacja wizualna: to/studio
Muzeum Sztuki ms1
  • 21-10-2022 godz 18:00 - 15-01-2023

Kategoria

Sztuka

Adres

Łódź, ul. Więckowskiego 36

Kontakt

tel. 42 633 97 90
w piątki wstęp wolny