Performans Agaty Siniarskiej | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego
Proszę określić gdzie leży problem:
Proszę wpisać wynik dodawania:
8 + 8 =
Link
Proszę wpisać wynik dodawania:
8 + 8 =

Performans Agaty Siniarskiej

Kadr z nagrania performansu, realizacja: HaWa

Muzeum Sztuki zaprasza 10 i 11 IV na performans Agaty Siniarskiej "Osuwisko", który jest nieodłączną częścią wystawy "Prototypy 04". Ekspozycja Agaty Siniarskiej, będąca czwartą odsłoną cyklu tworzonego na bazie kolekcji Muzeum Sztuki, bada – często umykające wizualnej percepcji – materialne aspekty tworzenia i istnienia dzieł sztuki, a także ich dwojaki potencjał: jako archiwum procesów pamięci i zapominania, zdolności do zachowywania i niszczenia struktur zastanego świata.
Performans adresowany jest do 15-osobowych grup (liczba miejsc jest ograniczona). Aby wziąć w nim udział, należy zadzwonić pod numer 605 060 063 lub napisać na adres edu@msl.org.pl. Zgłoszenia telefoniczne od poniedziałku do piątku w godz. 8.00-16.00. Podczas zapisów uczestnicy biorący udział w oprowadzaniu zobowiązani są do pozostawienia swoich danych kontaktowych (imienia, nazwiska oraz numeru telefonu).

Wstęp na performans po zakupie biletu na wydarzenie za 1 zł oraz okazaniu ważnego biletu na wystawę "Prototypy 4". W trakcie performansu wystawa będzie nieczynna dla zwiedzających.


AGATA SINIARSKA, OSUWISKO (z tekstu performansu)

Ciało podpowiada nam zawsze jeden kierunek – w dół, zgodnie z kierunkiem grawitacji. Zejście na ziemię buduje nową perspektywę bycia w świecie, nowy sposób usytuowania się wobec świata. Nie jest to spoglądanie na terytorium poprzez aplikację GoogleMaps, nie jest to spoglądanie w dół, ale bycie na dole.

Śmierć jest aktem spadania materii, jest aktem poddania się grawitacji, w dół, ku ziemi, ku naszym przodkom tym, których jeszcze nie znamy, ku przeszłościom, ku grobom, które nadal są nieodkryte...

Jak odchodzą historie, gatunki, ukochane osoby, sytuacje, chwile, odgłosy, cienie, zarysy, skrawki?

Gdzie usytuować tu wymieranie?

Łatwiej mi wyobrazić sobie wymieranie dzieł sztuki, trudno mi wyobrazić sobie wymierania gatunków.

Jak wymieranie może stać się współ-wymieraniem?

Mówię to z bezpiecznej perspektywy polityczno-geograficznej. W ramach jednego gatunku nie możemy mówić o tym samym zagrożeniu. Czy nie będąc w stanie zagrożenia, mogę mówić o zagrożeniu? Jak? Czy mam rezygnować ze swojego przywileju?

Czy to kwestia empatii?

Czy to kwestia wprawy? Czy są  ludzie, którzy mają  wprawę we współ-wymieraniu?

A może to ma być odczucie, całkowicie powierzchniowe, cielesne, afektywne, oparte na ontologicznym istnieniu w czasie, na byciu w procesie stawania-się-innym, nigdy nie bycia tożsamą, a zawsze rozproszonym, zawsze czasowo splecionym z czymś innym?

Wszystko jest takie ogromne. Nie umiem operować w tej skali, ale gdy słyszę twój śpiew, tęsknie za tobą...

Podziękowania dla Katarzyny Słobody, Justyny Stasiowskiej, Przemysława Purtaka, Magdy Zamorskiej, Julii Rodriguez, Anny Majewskiej, Zuzy Berendt, Mateusza Szymanówki oraz dla programu rezydencyjnego organizowanego przez PACT Zollverein w Essen.

Agata Siniarska krąży w swych dociekaniach m.in. wokół działań scenicznych, wideo, wykładów. Interesuje się budowaniem wiedzy, która bada różne media, protokoły, strategie własnej produkcji i nie stosuje wobec siebie żadnej hierarchii. Interesuje ją więc wszelka wiedza, której celem jest nie wyjaśnienie, ale zaangażowanie. Siniarska jest założycielką fxtrouble (dawnej female trouble) – kolektywu, którego działania obracają się wokół tematyki tożsamości, ciała, feminizmów, przyjemności, afirmacji i miłości, a także współzałożycielką Pinpoint TV, artystycznego projektu badawczego w formacie internetowego program telewizyjnego, osadzonego na przecięciu wielu scen artystycznych Berlina.
  • Uwaga! Z powodu zagrożenia koronawirusem wydarzenia mogą być odwoływane. Proszę potwierdzać informacje u organizatorów.