Marcel Baliński to jeden z najbardziej utalentowanych polskich pianistów, kompozytor i lider wyjątkowej formacji „Współgłosy”, laureat Fryderyka 2025. Zasugerował, aby muzykę zagrała orkiestra, ponieważ przy Radiu Łódź działały już orkiestra mandolinistów Edwarda Ciukszy i orkiestra Henryka Debicha, patrona radiowego studia koncertowego, który był związany z rozgłośnią przez 40 lat. – Historia muzyczna Radia Łódź stoi orkiestrami. Zaproponowałem, żebyśmy stworzyli kolejną, i bardzo się cieszę, że pomysł przyjęto tak entuzjastycznie – mówi Marcel Baliński.

Tytuł płyty ma podwójne znaczenie. Radio Łódź nadaje od 1931 roku i w tym roku świętuje 95. urodziny pod hasłem „Radiość” i „Pięć do setki”, ale liczba 95 jest bliska także Marcelowi Balińskiemu, ponieważ 1995 to rok, w którym się urodził.

Skład orkiestry opiera się na rytmie i basie. Grają w niej trzy pełne zestawy perkusyjne, a za nimi siedzą muzycy z trzech pokoleń: Jan Pieniążek, Bartek Szablowski i Macio Moretti. Sekcję basową tworzą tuba, kontrabas i saksofon barytonowy. Do tego dochodzą wibrafon, fortepian, saksofon altowy i trąbka. – Czasem jeden zestaw perkusyjny to za dużo, a tu grają trzy. Od początku nie traktowałem ich jak jednego instrumentu. Razem dają zupełnie inne brzmienie i ogrom możliwości – mówi Marcel Baliński. Na trąbce gra Tomasz Dąbrowski, polski trębacz mieszkający na stałe w Szwecji. Na tubie gra Rasmus Falle, na wibrafonie Tymon Kosma, a na saksofonie barytonowym i tenorowym Piotr Chęcki. To spotkanie pokoleń – najmłodszy muzyk ma 20 lat, najstarszy 50.
Eksperyment, melodia i uporządkowany chaos.

Muzyka Marcela Balińskiego czerpie z minimalizmu repetywnego, współczesnego jazzu, tradycji Polish Jazzu i muzyki filmowej. Powracające motywy rozwijają się stopniowo, a kolejne warstwy instrumentów zmieniają ich znaczenie i prowadzą słuchacza przez kolejne etapy muzycznej opowieści. – Dla mnie w muzyce zawsze najważniejsza jest po prostu melodia. Nie ma w tym nic odkrywczego – mówi kompozytor. Na płycie słychać też jego fascynację harmonią, w której odzywają się symfonie Mahlera i późne kwartety smyczkowe Beethovena. Album zamyka dynamiczny utwór „Semafor”. – Komponując, cały czas widziałem film, który mogłaby wyprodukować wytwórnia Semafor – opowiada Marcel Baliński. – Cieszy mnie, że ta płyta ma dużo światła. Jest w niej sporo chaosu, ale bardzo uporządkowanego. Przez ostatnie lata siedziałem raczej w muzyce eksperymentalnej, a to bardzo jazzowy album. Eksperyment słychać tu bardziej w formie, nie wychodzi na pierwszy plan – dodaje kompozytor.

Płyta „95” ukaże się dwa dni przed koncertem.