W konkursie biorą udział najlepsze dyplomy z obu wydziałów: sztuk pięknych i sztuk projektowych, i z obu stopni studiów: prace licencjackie i magisterskie, obronione w roku poprzedzającym konkurs. Tym razem w przestrzeniach Fabryki Sztuki można zatem oglądać dyplomy z 2025 roku. Dotyczą wszelkich dziedzin, których naucza ASP: malarstwa, grafiki, rzeźby, instalacji, animacji, ubioru, kostiumu scenicznego, grafiki wydawniczej, architektury wnętrz, biżuterii, projektów opakowań itd.  

Jak wspomniałam, to dyplomy najlepsze – zatem nie ma tu słabych prac. Warto też podkreślić, że prace licencjackie nie różnią się poziomem od prac magisterskich i równie dobrze można by je prezentować w jednej przestrzeni, naprzemiennie. Organizatorzy wystawy zdecydowali się jednak oddzielić jedne od drugich. Dyplomy magisterskie zajmują dwa piętra głównego budynku Fabryki Sztuki, licencjackie prezentowane są w osobnym pomieszczeniu.

Napiszę o tych dyplomach, które urzekły mnie najbardziej, nie dzieląc ich na licencjackie i magisterskie. Reprezentują one różne dziedziny sztuk pięknych i użytkowych.

Zacznę od artystki, którą w ubiegłym roku „Kalejdoskop” uhonorował swoją nagrodą w Konkursie im. Strzemińskiego – Sztuki Piękne, czyli Julii Grygorczyk. Na Prime Time zaprezentowała ona cykl obrazów, za które dostała ów laur – obyczajowych scen skopiowanych ze zdjęć, z dodatkiem nienaturalnych, mocnych kolorów (wciąż uważam te płótna za bardzo interesujące) – ale doszło coś jeszcze: grafiki inspirowane, tak jak obrazy, doświadczeniami imigrantów w Stanach Zjednoczonych i rozprawiające się z mitem American Dream, dowodzące społecznej wrażliwości autorki.

Maria Możdżeń zaskoczyła „Pocztem kobiet polskich” – w formie nawiązującej do jedenastowiecznej tkaniny z Bayeux. Ręcznie haftując na długiej płachcie lnianego płótna, przedstawiła pięć nieznanych postaci, o których zasługach dla nauki, kultury, medycyny i edukacji można przeczytać w towarzyszących pracy notkach. Filip Borządek analizuje wspomnienia w kolekcji dzianych ubiorów kobiecych – niezwykle kolorowych, o odważnych, rzeźbiarskich formach i grubych splotach. Z kolei Dominik Żyża w kolekcji ubiorów „Ostatni zachód słońca”, która zdobyła główną nagrodę na Gali Dyplomowej Instytutu Ubioru ASP w Łodzi podczas Łódź Young Fashion 2025, zderza formy ostre i miękkie, teatralne i sportowe, zaskakująco zestawiając na przykład obszerne dresowe spodnie z ażurowym, rzeźbiarskim gorsetem. Wspaniała jest jego delikatna, opinająca ciało sukienka przypominająca łuskowaty kostium syreny (choć bez ogona).

Temat dotyczący wspomnień i pamięci podjęła również Maria Stępak, przygotowując intrygujące, malutkie obiekty powstałe z dwóch równoległych, połączonych nitami płaszczyzn szkła, na które naniesiono zmodyfikowane fotografie. Ta technika przywodzi na myśl szklane negatywy fotograficzne z ery początków tej sztuki. Małe obiekty, ale w zupełnie innym stylu, zaprezentował też Tadeusz Czomber, odwołując się do świata gier z serii Gothic i tego, jak ich kult kształtuje tożsamość graczy. Powstał cykl minisztandarów oraz biżuteria o ciekawej kolorystyce i równie interesujących, ostrych kształtach.
Karolina Żak zaprojektowała aranżację wystawy poświęconej architekturze brutalistycznej „Life is Brutal” i towarzyszące jej druki, przy czym wykazała się zrozumieniem sposobu myślenia brutalistów i nawiązała do brutalistycznej estetyki. Gustowny projekt architektonicznej reinterpretacji stacji PKP w Zgierzu przedstawiła natomiast Anna Nita, proponując ciekawe wnętrza i interesującą małą architekturę.

Aleksandra Talaga-Nowacka

„Prime Time 2025” – najlepsze dyplomy ASP w Łodzi, wystawa w Fabryce Sztuki w Łodzi, czynna do 29 marca 2026.

Ogłoszenie laureatów – 20 marca o godz. 18.