Wystawa „Poszukiwanie porządku – Andrzej Nawrot. Malarstwo” prezentuje twórczość artysty, który konsekwentnie rozwija dwa równoległe style malarskie: wrażeniowy realizm pejzażowy oraz zdyscyplinowaną abstrakcję geometryczną. To Wystawa wybitnego artysty–pedagoga, mającego znaczący wpływ na kształt środowiska artystycznego Łodzi.

W prezentowanej kolekcji prac wyraźnie ujawniają się dwa style artystyczne, za pomocą których Profesor od lat analizuje strukturę rzeczywistości. W pejzażach i miejskich podwórkach, widać nie tylko sprawność warsztatową, lecz także umiejętność uchwycenia odczuwalnej atmosfery danego miejsca. To malarstwo zakorzenione w bezpośredniej obserwacji natury, charakteryzujące się emocjonalną relacją, empatią wobec jej zmienności.

Równolegle do malarstwa figuratywnego Artysta realizuje cykle obrazów z obszaru abstrakcji geometrycznej, będące najważniejszą częścią współczesnych poszukiwań Profesora Nawrota. Zanurzone w świecie form elementarnych, kontrastów barwnych i precyzyjnych relacji przestrzennych obrazy ukazują niezwykłą dyscyplinę kompozycyjną. Pomimo matematycznego rygoru, kompozycje te pozostają dynamiczne i otwarte. W niektórych obrazach plan geometryczny zostaje zestawiony z organiczną fakturą, tworząc charakterystyczne dla twórczości Profesora Nawrota napięcie cechujące się logiką konstrukcji w połączeniu z spontanicznym gestem malarskim.

Szczególnie interesującą częścią wystawy są prace powstające od 2024 roku, w których pojawia się motyw fali. Ten drobny, lecz istotny element przełamuje sztywną geometrię, wprowadzając symbolikę ruchu, zmienności i nieskończonego procesu. Najnowsze obrazy ukazują geometrię jako strukturę otwartą, wymykającą się poza granice płótna. Fala staje się tu znakiem, symbolem procesu i nieustannej ewolucji.

Zestawienie prac realistycznych z geometrycznymi nie jest przypadkowe – to świadoma decyzja kuratorska, odzwierciedlająca nie tylko „dwutorowość” twórczości Profesora Nawrota, lecz także interdyscyplinarny charakter jego myślenia o obrazie. Widz zostaje zaproszony do obserwowania, jak język natury – organiczny, oparty na obserwacji – spotyka się z językiem konstrukcji, geometrii i analizy. Dialog między tymi światami tworzy most pomiędzy sztuką a technologią, czymś niezwykle charakterystycznym dla pracy Profesora zarówno w malarstwie, jak i w dydaktyce.

Ważnym kontekstem wystawy jest wieloletnia działalność profesora Andrzeja Nawrota jako pedagoga. Zawodowo związany z Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi oraz Politechniką Łódzką, współtworzył przez lata interdyscyplinarne modele edukacji w obszarze sztuk wizualnych i projektowych, łącząc refleksyjne myślenie artystyczne z wiedzą konstrukcyjną i technologiczną.
Szczególnie doniosły był jego wkład w rozwój kształcenia artystów–projektantów mody. Profesor Nawrot budował programy dydaktyczne oparte na przekonaniu, że projektowanie ubioru musi wyrastać z dogłębnej znajomości sztuk plastycznych: zasad kompozycji, relacji barwnych, proporcji i geometrii. Uczył, że ubiór – podobnie jak obraz – jest strukturą wizualną, którą należy świadomie budować, analizując rytm, kolory, napięcia kompozycyjne i konstrukcję projektowanych form.

Jednocześnie konsekwentnie podkreślał znaczenie technologii w procesie realizacji konceptów plastycznych. W jego ujęciu technologia nie stanowiła ograniczenia, lecz narzędzie umożliwiające pełne urzeczywistnienie idei artystycznych poprzez materiał, konstrukcję i formę. Tak zdefiniowany model kształcenia – łączący sztukę, kompozycję i technologię – stał się jednym z fundamentów współczesnego procesu edukacji projektantów mody. Profesor Andrzej Nawrot ukształtował pokolenia twórców, przekazując im przekonanie, że projektowanie zaczyna się od widzenia: od umiejętności analizy formy, wrażliwości plastycznej i rozumienia przestrzennych relacji, bez których moda nie może stać się w pełni autonomiczną sztuką projektową.

Prezentowany na wystawie fragment dorobku Profesora Nawrota ukazuje sztukę pojmowaną jako przestrzeń jednocześnie analityczną i intuicyjną — jako dialog między geometrią a doświadczeniem natury, między teorią a materią. To sposób myślenia, który artysta konsekwentnie przenosił także na obszar dydaktyki. Podkreślając, że proces twórczy wykracza poza samo płótno czy projekt ubioru naniesiony na kartce, realizuje się również w relacji z technologią, w której jest wykonywany. W duchu teorii widzenia oraz tradycji zapoczątkowanej przez Strzemińskiego uczył świadomego patrzenia, rozumienia relacji wizualnych i odczytywania układów kompozycyjnych stanowiących fundament zarówno malarstwa, jak i projektowania ubioru. „Poszukiwanie porządku” staje się więc nie tyle tytułem wystawy, ile zaproszeniem do pogłębionej obserwacji — do widzenia świata poprzez wielowarstwową strukturę formy, myśli i praktyki, która stanowi jeden z najbardziej charakterystycznych aspektów jego artystycznej i pedagogicznej działalności.


Galeria Politechnika, Wydział Chemiczny, gmach Alchemium, ul Żeromskiego 114, I piętro
Wstęp wolny.