Przywołane zostaną emblematyczne przykłady „wykorzystania” Łodzi - film „Inland Empire” Davida Lyncha, twórczość Marka Koterskiego i Pawła Pawlikowskiego.

Zastanowimy się nad możliwymi interpretacjami określenia „Łódź filmowa”. Czy jest to jedynie marketingowy frazes, sposób na kapitalizację i wykorzystanie słynnej tradycji i tęsknoty za idealizowaną przeszłością, ale nie przekładający się już na rzeczywistość – czy Łódź może być w ogóle nazywana „miastem filmu” i czy na mapie obecnej Polski czymkolwiek się wyróżnia. Patrząc z innej perspektywy: Łódź Filmowa to tradycja – zbiór pewnych wartości i historii – kultywowana przede wszystkim przez instytucje miejskie o długim stażu. Nie jest szczególnie ważna dla mieszkańców i – co istotne – nie ma dużego wpływu na współczesnych twórców, producentów i działania samego miasta. A może Łódź Filmowa jest i zawsze była systemem zasad, według których w Łodzi robiło się filmy i o nich mówiło.

Poruszymy takie zagadnienia jak: edukacja na temat przeszłości filmowej Łodzi, jej znaczenie w programach studiów w Szkole Filmowej i na Uniwersytecie Łódzkim, niezbadane, zapomniane lub ignorowane rozdziały w historii filmowej Łodzi – instytucje, programy, osoby, miejsca, stan zaplecza technologicznego i kształcenie kadr, rola Narodowego Centrum Kultury Filmowej i Łódź Film Commission, problemy prawne, rozwiązania systemowo-infrastrukturalne, które ułatwiają lub utrudniają kręcenie filmów w Łodzi, sens organizowania festiwali filmowych.

Uczestnicy: Ewa Ciszewska (Uniwersytet Łódzki), Anna Michalska (Muzeum Kinematografii), Krzysztof Olkusz (Absolutnie Turystycznie)
Prowadzący: Jakub Marciniak (absolwent filmoznawstwa na Uniwersytecie Łódzkim)

Wstęp wolny.


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego