W jaki sposób konstruowano ekranowe wizerunki zwierząt w serialach fabularnych PRL? Jak wówczas wyglądała praca ze zwierzęcymi aktorami oraz jak warunki panujące na planie telewizyjnym mogły wpływać na ich doświadczenie? I jak gatunkowo zróżnicowane formy komunikacji oraz zachowania zwierząt wykorzystywanych w serialach mogą współkształtować audiowizualne opowieści? Na te i podobne pytania postara się odpowiedzieć Dominika Nowicka podczas wykładu poświęconego zookrytycznemu „przepisywaniu” historii polskich seriali PRL. W swoim wystąpieniu prelegentka skoncentruje się na polskich serialach fabularnych żywego planu, w których zwierzęta zostały obsadzone w rolach tytułowych.

W przygotowywanej dysertacji Dominika Nowicka łączy analizę konstrukcji postaci zwierzęcych, konwencji narracyjnych i audiowizualnych środków wyrazu z refleksją nad kulturą produkcji, uwzględniającą obecność żywych zwierząt na planie serialowym. W proponowanym ujęciu zwierzę nie jest rozpatrywane jako element reprezentacji, któremu przypisuje się znaczenia symboliczne lub funkcje estetyczne, mogące prowadzić do redukcji zwierzęcej tożsamości. Istotne stają się cielesność, zachowania oraz sposoby komunikacji zwierząt, rozpatrywane z wykorzystaniem ustaleń z obszaru etologii i zoosemiotyki.

Dominika Nowicka – absolwentka poznańskiego filmoznawstwa i filologii polskiej, adeptka przekładu literackiego, stażystka Fundacji Biotop Lechnica, współpracuje z Archiwum Szkoły Filmowej w Łodzi. Rozprawę doktorską poświęconą zookrytycznemu przepisywaniu historii seriali fabularnych okresu PRL przygotowuje w Szkole Doktorskiej Nauk o Języku i Literaturze UAM.