Wojenne zawieruchy, zabory i kasaty zakonów sprawiły, że zgromadzone przez nie biblioteczne zbiory rozproszono po innych klasztorach, seminariach duchownych, a nawet bibliotekach świeckich. Na palcach dwóch rąk można zliczyć badaczy tajemnic klasztornych książnic w Polsce – jednym z nich jest dr Tomasz Stolarczyk, mediewista z Uniwersytetu Łódzkiego pracujący w uniwersyteckiej bibliotece.
Po latach część klasztorów została odtworzona i zakonnicy do nich wrócili, ale biblioteki już nie. Łódzki naukowiec szuka więc książek w rozproszonych klasztornych bibliotekach, aby odtworzyć dawne spisy księgozbiorów. Przy okazji znajduje w nich dzieła, których się nie spodziewał.A jego pasja narodziła się w 2004 roku. Ówczesny dyrektor Muzeum w Łęczycy zlecił Tomaszowi Stolarczykowi, pracownikowi placówki, przetłumaczenie z łaciny i opracowanie kopiariusza przywilejów i innych dokumentów konwentu łęczyckiego Braci Kaznodziejów, powszechnie znanych jako dominikanie. Kopiariusz powstały w latach 1616–1618 to jedno z najważniejszych źródeł poznania historii łęczyckiego konwentu dominikanów.
Cały tekst Bogumiła MAKOWSKIEGO można przeczytać w lutowym numerze „Kalejdoskopu” 2/2026.
Kategoria
Inne