Największe i najstarsze na świecie wydarzenie poświęcone sztuce tkaniny współczesnej obchodzi 50-lecie. Jak bardzo zmienił się ów świat w tym czasie, obrazują zmiany w samej koncepcji Triennale. Jeszcze dziewięć lat temu w CMWŁ oglądaliśmy niepołączone „wspólną nicią” prace – efekt wyboru dokonanego przez konsultantów z poszczególnych krajów oraz radę programową Triennale. A w 2019 roku MTT po raz pierwszy zyskało kuratora – Martę Kowalewską – i temat przewodni: „Przekraczanie granic”. Przekroczono po pierwsze nieprzekraczalną dotąd granicę stałej formuły tego wydarzenia i odtąd za dobór dzieł na konkursową wystawę odpowiedzialność bierze właśnie kurator (w tym roku Marta Kowalewska i Bukola Oyebode-Westerhuis). Po drugie przekroczono granicę dziedzin twórczości plastycznej, podkreślając, że tkanina to sztuka jak każda inna i tak też należy ją traktować. Uznano, że skoro tkanina, tak jak malarstwo, rzeźba czy instalacja, reaguje na rzeczywistość, analizuje ją, wskazuje na pewne problemy, uczula na nieprawidłowości – to aby nie rozproszyć poruszanych przez twórców zagadnień, należy ująć wyselekcjonowane prace w ramy konkretnego (choć szerokiego) tematu, wskazując, jak można je odczytywać. Tak dużą prezentację jak wystawa Triennale łatwiej się odbiera, gdy jest się prowadzonym w ten sposób.

Cały tekst Aleksandry TALAGI-NOWACKIEJ można przeczytać w lutowym numerze „Kalejdoskopu” 2/2026.