Premiera "Zemsty" | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego
Proszę określić gdzie leży problem:
Proszę wpisać wynik dodawania:
2 + 7 =
Link
Proszę wpisać wynik dodawania:
2 + 7 =

Premiera "Zemsty"

Na premierę "Zemsty" Aleksandra Fredry zaprasza 19 XI Teatr im. Jaracza. Reżyseruje Krzysztof Jasiński.
"Zemsta" Aleksandra Fredry należy do klasyki polskiej literatury, wyznacza kanon komedii, jest wzorem komizmu sytuacyjnego i słownego humoru. To arcydzieło polszczyzny i jeden z najbardziej krytycznych utworów o polskości, często w szyderczy i o dziwno wciąż aktualny sposób punktujący nasze narodowe przywary i słabostki.

Reżyser spektaklu Krzysztof Jasiński (dyrektor Teatru STU w Krakowie) wraca do Teatru Jaracza w Łodzi po 51 latach od czasu swojego reżyserskiego debiutu. Jak w 2022 roku zabrzmi już niemal 190-letni, genialny tekst Fredry? Czy kolejne pokolenie Raptusiewiczów i Milczków weźmie sobie do serca finał, tak bardzo dziś wszystkim potrzebny? Komedia, która nigdy się nie starzeje, z pewnością ma jeszcze sporo do powiedzenia o współczesnym świecie.


Autor: Aleksander FREDRO
Reżyseria: Krzysztof JASIŃSKI
Scenografia: Marek CHOWANIEC
Kostiumy: Anna CZYŻ
asystent reżysera: Robert LATUSEK
inspicjentka, suflerka: Ewa WIELGOSIŃSKA

OBSADA
Podstolina - Ewa AUDYKOWSKA-WIŚNIEWSKA
Klara - Elżbieta ZAJKO
Wacław, syn Rejenta - Mateusz CZWARTOSZ
Dyndalski, marszałek - Robert LATUSEK
Mularz 1 - Radosław OSYPIUK
Perełka, kuchmistrz - Karol PUCIATY
Mularz 2 - Mariusz SIUDZIŃSKI
Śmigalski, dworzanin Cześnika - Łukasz STAWOWCZYK
Rejent Milczek - Bogusław SUSZKA
Cześnik Raptusiewicz - Andrzej WICHROWSKI
Papkin - Bronisław WROCŁAWSKI


Aleksander Fredro

syn Jacka i Marianny z domu hrabianki Dembińskiej, urodził się 20 czerwca 1793 roku. Pierwszą próbę twórczości teatralnej podjął już w roku 1805 pisząc komedię Strach nastraszony. W wieku szesnastu lat zaciągnął się na ochotnika do wojsk księcia Józefa Poniatowskiego, brał udział w kampanii moskiewskiej, został odznaczony krzyżem Virtuti Militari, a w roku 1814 Legią Honorową. Służbę wojskową skończył w roku 1815, w stopniu kapitana. Pierwszy dojrzały utwór, Intrygę naprędce, wystawił bez powodzenia w 1817 roku. O rok późniejszy Pan Geldhab odniósł jednak sukces.

Lata 1832-1835 to najlepszy okres w twórczości Fredry. Powstają wtedy Zemsta, Śluby panieńskie, Pan Jowialski, Dożywocie. W 1828 roku artysta zawiera związek małżeński z Zofią z hrabiów Jabłonowskich hrabiną Skarbkową. W roku 1829 przychodzi na świat ich syn, Jan Aleksander, w przyszłości również komediopisarz, a w 1837 – córka, Zofia, późniejsza hrabina Szeptycka, malarka i literatka. W 1833 roku Fredro, jako przedstawiciel stanu magnackiego, zostaje wybrany deputatem do Sejmu Stanowego, obejmuje referat instytucji naukowych w Wydziale Stanowym.

W 1848 roku bierze udział w wydarzeniach Wiosny Ludów we Lwowie, jest członkiem dowództwa Gwardii Narodowej, w miasteczku powiatowym Rudki wygłasza mowę przeciwko biurokracji austriackiej, za co w roku 1852 będzie oskarżony o zdradę stanu. Proces zostanie umorzony dzięki wstawiennictwu namiestnika Galicji, hrabiego Agenora Głuchowskiego, przyjaciela autora. W roku 1865 Fredro otrzymuje honorowe obywatelstwo Lwowa i powołanie do grona członków Akademii Umiejętności w Krakowie. Poza twórczością komediową, z której jest najbardziej znany, uprawiał także inne gatunki literackie. Pisał, między innymi, poematy, na przykład Szewc i diabeł z roku 1854.

Zbiór aforyzmów Fredry, Zapiski starucha, ukazał się w roku 1880, a wspomnienia, Trzy po trzy, nad którymi pracował w latach 1844-1846, w roku 1917. Ostatni, datowany utwór, Ostatnia wola, powstaje w roku 1867. Umiera 15 lipca 1876 roku we Lwowie, pochowany zostaje w kościele parafialnym w Rudkach.

Na podstawie: Kazimierz Wyka, Aleksander Fredro, PWN, Warszawa 1968.


Krzysztof Jasiński

Reżyser teatralny i telewizyjny, założyciel Teatru STU w Krakowie (1966), z którym objechał największe festiwale na świecie. Poza Teatrem STU debiutował jako reżyser w Teatrze im. Jaracza w Łodzi wystawiając Bułhakowa "Molier, czyli zmowa świętoszków" na inaugurację dyrekcji Jana Maciejewskiego (1971).

Jest twórcą spektakli okrzykniętych manifestem pokolenia: "Spadanie" (1970), "Sennik polski" (1971), "Exodus" (1974). Do osiągnięć reżyserskich należą m.in.: pierwsze polskie wystawienie powieści Bułhakowa "Mistrz i Małgorzata" pt. "Pacjenci" (1977), Becketta "Czekając na Godota" (1992) oraz "Szczęśliwe dni" (2007), Szekspirowski "Hamlet" (2000) i "Król Lear" (2009), "Biesy" Dostojewskiego (2007), "Zemsta" Fredry (2004), tryptyk Wyspiańskiego "Wesele" (2013), "Wyzwolenie" (2012), "Akropolis" (2014) oraz "Trzy siostry" Czechowa (2021).

Inscenizował także opery wystawiane z wielkim rozmachem w plenerze i transmitowane przez telewizję m.in.: "Makbeta" i "Rigoletto" Verdiego z Teatrem Wielkim w Poznaniu, "Giocondę" Ponchiellego w scenografii Waldemara Zawodzińskiego z Operą Wrocławską, "Halkę" Moniuszki z Operą Krakowską. Reżyserował musicale i widowiska muzyczne m.in: słynną "Szaloną lokomotywę" Witkacego z muzyką Grechuty i Pawluśkiewicza, "Kur zapiał" i "Harfy Papuszy" Pawluśkiewicza, a także "Chicago" Kandera, "Stepping out" Harrisa w Teatrze Komedia w Warszawie oraz "Cabaret" Masteroffa, Kandera i Ebb’a w STU.

Specjalizował się w realizacji wielkich widowisk plenerowych. Były to m.in. "Pieśni Wawelu" wg Wyspiańskiego pokazywane przez 10 lat w zakolu Wisły pod Wawelem, widowiska na Expo w Sewilli i Lizbonie, widowisko otwarcia Uniwersjady w Zakopanem. Reżyserował kilkadziesiąt widowisk telewizyjnych oraz legendarne już Benefisy w Teatrze STU.

Był reżyserem Teatru Narodowego w Mexico City (Compania National de Teatro), gdzie wystawił "Operetkę" - pierwszego Gombrowicza w Ameryce Łacińskiej, która poszła ponad 200 razy i była wielkim sukcesem Teatru Narodowego. Podobnym sukcesem było wystawienie pierwszego Witkacego w Związku Radzieckim - "Wariata i zakonnicy" w Teatrze Narodowym w Mińsku na Białorusi. W 2013 r. zarejestrował w Bobowej Wielkie Monologi w wykonaniu Jerzego Treli z muzyką Zbigniewa Preisnera.

Był dyrektorem i redaktorem naczelnym TVP Kraków oraz dyrektorem programowym Canal +. Wyreżyserowane przez niego spektakle w Teatrze STU cieszą się rekordowym zainteresowaniem publiczności. "Wariat i zakonnica" Witkacego grany był przez 35 lat, a w repertuarze wciąż pozostają "Biesy" Dostojewskiego od 15 lat, "Zemsta" Fredry od 18 lat i "Hamlet" Szekspira od 22 lat. Ostatnio w STU wystawił "Cnoty niewieście, albo dziwki w majonezie" wg "Szewców" Witkacego.
Teatr im. Stefana Jaracza
  • od 19-11-2022

Kategoria

Teatr

Adres

ul. Jaracza 27

Kontakt

tel. 42 662-33-00
tel/fax: 42 662-33-33
e-mail: bow@teatr-jaracza.lodz.pl