11 MAJA 2018
Masz w sobie kawałek mojego serca
Warsztat z elementami spektaklu uczestniczącego, skierowany do dorosłych. Podejmuje temat relacji pomiędzy dzieckiem a matką, dzieckiem a dorosłym – relacji kształtującej, dwustronnej i wzajemnie zależnej.
RECENZJA. Ustalenie odpowiednich proporcji między dosłownością a sugestią jest wyzwaniem. Przewaga tej pierwszej może być wadą lub zaletą – udowadnia to dwuczęściowy spektakl baletowy „Ścieżki życia” w Teatrze Wielkim. Dwoje twórców mówi o sensie życia, miejscu człowieka w świecie i relacjach między jednostką a grupą.
WYWIAD. – Stajemy się miejscem lubianym i rozpoznawalnym przez artystów. Niedawno dostałem informację z Krakowa, że Piwnica pod Baranami specjalnie dla nas chce przygotować ofertę i zagrać – jak to ujęli – w tak „kultowym” domu kultury – mówi ADAM ŁONIEWSKI, dyrektor Łaskiego Domu Kultury.
od 6 KWIETNIA 2018
Prapremiera "Otchłani"
Jesteś sobą czy swoim cieniem? Teatr im. Jaracza zaprasza na polską prapremierę "Otchłani" Jennifer Haley w reżyserii Mariusza Grzegorzka. Autorką kostiumów jest Magdalena Moskwa!
od 16 MARCA 2018
Hannah Arendt: Ucieczka
Prapremiera Teatru Powszechnego w Łodzi i Komuny Warszawa na XXIV Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych - „Hannah Arendt: Ucieczka” w reżyserii Grzegorza Laszuka.
WYWIAD. – Przybywajmy do teatrów, by zmieniać się wewnętrznie, światopoglądowo i kulturalnie – apeluje MARIUSZ OSTROWSKI, aktor Teatru im. Jaracza, który właśnie "idzie na swoje" z monodramem "Toporem w serce".
– Ważne, byśmy budowali siłę kultury, by nie zaprzepaścić czegoś, co – wierzę – kształtuje oblicze miasta, daje szansę mądrych, refleksyjnych przeżyć – mówi WALDEMAR ZAWODZIŃSKI, który po przerwie znów szefuje Teatrowi im. Jaracza.
W Teatrze Powszechnym trwa 24. Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. W programie najlepsze polskie spektakle ostatnich miesięcy. Czytajcie nasze recenzje, relacje, festiwalowe notatki.
W „Królowej śniegu” Andersena w Teatrze im. Jaracza prawie nie ma śniegu! Nawet w kryształowym pałacu władczyni lodowej krainy, choć przysięgłabym, że tam wieje chłodem. Chodzi bowiem o to, by budzić skojarzenia. U trzylatków – oswajając z pojęciami dobra, zła, przyjaźni, tęsknoty, a także rzeki, wiatru, drogi, nie mówiąc już o ludzkich przypadłościach.
