Czy „Lamaila” wróci do repertuaru Teatru Wielkiego w Łodzi? Tego oczekują osoby licznie podpisanie pod petycją, która trafiła do dyrekcji opery i do Urzędu Marszałkowskiego. Dyrekcja Teatru oczekuje zmian w widowisku i wskazuje na wysokie koszty eksploatacji, reżyser – Maciej Pawłowski, który również zabiega o powrót spektaklu – uważa te ostatnie za przesadzone.
Teatr Szwalnia rozpoczął akcję crowdfundingową na portalu OdpalProjekt.pl. Zebrane fundusze zostaną przeznaczone na remont dachu oraz odświeżenie wyglądu siedziby przy ul. Struga 90.
Trzyletnią kadencję rozpocznie wraz z wrześniem Dariusz Stachura, uznany tenor, łodzianin, jako dyrektor naczelny Teatru Wielkiego w Łodzi. Zarząd Województwa Łódzkiego poinformował o powołaniu go na stanowisko. Dariusz Stachura uzyskał w głosowaniu bezwzględną większość głosów członków komisji konkursowej.
Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy, który odbędzie się w Łodzi w dniach 23 sierpnia - 1 września, łączy się z 15-leciem istnienia Teatru CHOREA, organizatora festiwalu. Zaplanowano zatem: jubileuszową wystawę, koncert, premierę spektaklu „ja, bóg”. Na scenie pojawią się artyści i zespoły, z którymi Teatr CHOREA współpracował, ale też nowe.
Grupa japońskich nastolatków imprezuje beznamiętnie: taniec w rytmach heavy metalu, tablety, komórki. Nagle jeden z nich znajduje stary samurajski miecz. W tym momencie rozbrzmiewa tradycyjna pieśń japońska, a bohater przenosi się do przeszłości… Tak zaczyna się przedstawienie „The Kabuki” zespołu The Tokyo Ballet.
„ab[intra]” znaczy dosłownie: od wewnątrz. Stamtąd właśnie – z duszy, umysłu, z najgłębszych przeżyć tancerzy – pochodzi choreografia i wszystkie emocje spektaklu pod tym tytułem, przedstawionego na Łódzkich Spotkaniach Baletowych w Teatrze Wielkim przez Sydney Dance Company.
NASZA NAGRODA. Nie jestem zwolennikiem metod aktorskich, więc rozważanie o spuściźnie np. Grotowskiego nieszczególnie mnie rusza. Jestem wielkim zwolennikiem – i może to jest moja metoda – szacunku dla słowa. Ja sobie wymyśliłem to, a nie Stanisławskiego czy innego pana z przeszłości – mówi Paweł Głowaty, laureat Nagrody „Kalejdoskopu” dla młodego aktora za kulturę słowa na tegorocznym 37. Festiwalu Szkół Teatralnych.
Na początku jest obraz „z natury”, dostrzeżony w okolicy Żytna. Potem w głowie rodzi się scena, którą można by „w tak pięknych okolicznościach przyrody” rozegrać. Powstają projekty scenografii, masek i postaci. Wreszcie fabuła opowiadana tylko ruchem, gestem i muzyką. O teatrze Animagia pisze Krystian Paweła.
RECENZJA. Czy kobieta może tańczyć flamenco bez wachlarza, kastanietów i sutej spódnicy, za to w czarnych spodniach, z warkoczem zamiast „obowiązkowego” koka, i być przy tym stuprocentowo wiarygodna? Może. Jeśli jest Sarą Baras.
"Konrad Dworakowski jest bez wątpienia jednym z najciekawszych reżyserów młodego pokolenia. "Chłopcy z placu Broni", czy ostatni "Don Kichot" z Coincidentią, to wspaniałe spektakle, oddychające współczesnym teatrem. Ale to też nie są spektakle lalkowe, choć Dworakowski bez wątpienia wie, jak i po co wykorzystywać lalki. I odwołuje się do nich. Jak wielu współczesnych twórców, z Pawłem Passinim na czele" - mówi Marek Waszkiel w rozmowie z Krystyną Piaseczną.
