Kalejdoskop

NOWY NUMER. Martwimy się o naszą młodzież. Do rozpoznanych zagrożeń w ostatnich latach doszły kolejne. Uzależnienie od obecności w sieci, od stałej łączności z mediami społecznościowymi rodzi poczucie osamotnienia i sprzyja stanom depresyjnym. Te zjawiska może łagodzić teatr jako pozytywna aktywność w realnym świecie. Jak jednak sprowadzić nastolatków na łono sztuki scenicznej, by byli widzami i współtwórcami? Odpowiedź wydaje się prosta: odpowiednim repertuarem i obietnicą włączenia w rzeczywistą wspólnotę (w odróżnieniu od tej wirtualnej, która nie rodzi bliskości). Trzeba rozmawiać z młodzieżą o teatrze, wprowadzać ją w konteksty, uczyć świadomego odbioru, ale jednocześnie trzeba jej słuchać, rozpoznając potrzeby i oczekiwania.

Pozyskaliśmy prawie 250 000 zł na realizację trzyletniego projektu "Kalejdoskop – kultura z każdej strony" w ramach programu Czasopisma 2026 Instytut Książki!

Filharmonia Łódzka zaprasza na wernisaż wystawy "Artur Rubinstein – Moja łódzka publiczność" - 23 I o godz. 17 w foyer Sali Kameralnej im. Henryka Czyża.

Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Feliksa Parnella w Łodzi zaprasza młodych tancerzy z całej Polski do udziału w IV Ogólnopolskim Konkursie Tanecznym „W kręgu tańca”, który odbędzie się 28 II w siedzibie szkoły przy ul. Wrocławskiej 3/5.

NOWY NUMER. Wirtualne życie, cudze uczucia, przeżycia wyłożone w krótkich komunikatach składają się na wyidealizowany, fałszywy obraz rzeczywistości. Mimowolnie porównujemy się z tym, jak inni mają fajnie, i czujemy się gorsi. Depresyjny charakter mediów społecznościowych, fale hejtu i agresywnych wzmożeń zatruwają zwłaszcza młode pokolenia. Na szczęście dobra literatura działa inaczej, choć równie często posługuje się fikcją. Książka jest przecież świadomą kreacją – autor nadaje jej formę, konstruuje bohatera, fabułę, kształtuje język, określa przebieg czasu. Czytelnik natomiast wędruje poprzez świat opowieści, współtworząc ją w wyobraźni. Doświadcza realnych przeżyć, które rozwijają osobowość, wzbogacają duchowo. Czy głęboko humanistyczna treść przetrwa w konfrontacji z bezdusznym kontentem, w coraz większym stopniu generowanym przez sztuczną inteligencję?

Miasto Łódź ogłosiło przetarg na najem pracowni twórczych przeznaczonych do prowadzenia działalności artystycznej w dziedzinie kultury i sztuki. To propozycja skierowana do twórców, którzy chcą rozwijać swoją praktykę w miejskich lokalach i dołączyć do środowiska artystycznego współtworzącego kulturalną tożsamość miasta.

W Muzeum Kinematografii z okazji 80-lecia Muminków do 29 III 2026 trwa wystawa „Muminki: drzwi są zawsze otwarte”, którą do tej pory (XII 2025) obejrzało 65 tysięcy osób. Towarzyszy jej obszerny katalog przybliżający uniwersum Muminków, stworzony przez Tove Jansson.

NOWY NUMER. To była stolica polskiej kinematografii, kiedyś. 10 lat temu pojawiła się tu nowa nadzieja – w Łodzi rozpoczęto tworzenie Narodowego Centrum Kultury Filmowej według wielkiej wizji i śmiałych planów. Miał powstać konglomerat instytucji i inicjatyw filmowych nieporównywalny z czymkolwiek w tej części Europy. Dziś NCKF wciąż się tworzy. Udostępniono dwie wystawy, pięć pracowni dydaktycznych i trzy sale kinowe, ale skala działania Centrum nie wykracza daleko poza miarę lokalnego domu kultury. Czy tak kończą się marzenia o wielkiej Łodzi filmowej?

Debata „Utracona ziemia obiecana”, zorganizowana przez Łódzki Dom Kultury i Fabrykę Sztuki w Łodzi 4 listopada 2025 roku w pofabrycznych przestrzeniach przy ul. Tymienieckiego 3 (w ramach Roku Reymonta) pretekstowo odnosiła się do „Ziemi obiecanej”, a dotyczyła problemów współczesności.

NOWY NUMER. Relacja uczeń–mistrz wydaje się esencją społeczności, jaką jest akademia sztuk pięknych. Mistrz ma umiejętności, wiedzę, doświadczenie, osiągnięcia i sławę. Uczeń aspiruje do tych wartości, chcąc wypracować własny styl, a w przyszłości – może również zostać mistrzem. Tak to działa od stuleci, ale tylko z pozoru wydaje się proste. W tym uniwersum mieści się Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi, która obchodzi 80-lecie istnienia. Dlatego wydało nam się niezbędne, by z tej okazji napisać o mistrzu, ale jednocześnie oddać głos uczniom, niedawnym absolwentom. Perspektywą tego pierwszego było przede wszystkim umożliwienie podopiecznym rozwoju. Studenci przychodzą do szkoły w nadziei, że nauczą się warsztatu, poznają cenionych artystów, albo bez oczekiwań, podążając za marzeniem. Wyobrażenia uczniów spotykają się, a czasem zderzają z intencjami i potencjałem mistrzów. Może rzeczywista relacja uczeń–mistrz jest możliwa tylko wtedy, gdy obie strony wzajemnie się zaakceptują…