Sztuka | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego
Dotychczas znany był na świecie jako znakomity grafik. Tym razem po raz pierwszy na wystawie indywidualnej przedstawił swoje malarstwo, które wywarło duże wrażenie na widzach.
Ksiądz kanonik Stanisław Drąg jest postacią wyjątkowo barwną i niebanalną. Mogły o tym przekonać się osoby, które w piątek 1 lutego 2019 roku odwiedziły Muzeum Regionalne w Opocznie.
Od lat to pewnik, że na wystawie najlepszych dyplomów łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych (od kilku edycji zwanej „Prime Time”) zobaczymy wiele ciekawych, wartościowych prac. Te, które zrealizowano w 2018 roku, nie odbiegają pod tym względem od wcześniejszych. Ale tym razem magistranci w większym stopniu niż ich poprzednicy poszli w kierunku twórczości zaangażowanej, sztuki z treścią, o czymś i po coś.
Kolekcje dzieł malarskich w szkołach – dlaczego nie? To projekt łódzkiej fundacji Niezła Sztuka, która popularyzuje wiedzę o sztuce w Internecie.
26 STYCZNIA 2019 / 29 STYCZNIA 2019 - 31 MARCA 2019

Portret Heleny Geyer

W sobotę 26 I o godz. 17 Centralne Muzeum Włókiennictwa po raz pierwszy zaprezentuje portret Heleny Geyer, żony Gustawa Geyera, syna protoplasty wielkiego rodu przemysłowców. Autorem portretu jest Wacław Dobrowolski, ceniony rysownik i malarz. Na spotkaniu poświęconym synowej Ludwika Geyera oraz twórczości Wacława Dobrowolskiego obecna będzie również Agnieszka Szczęsna, potomkini rodziny Geyerów.
Obrazy na tej wystawie mogą być pomocą naukową podczas lekcji historii na temat życia polskiej wsi przed stu laty.

Goście na wernisażu byli zachwyceni. Dawno w Piotrkowie Trybunalskim nie było wystawy, która wzbudziła aż tak pozytywne wrażenia.

Ośrodek Działań Artystycznych w Piotrkowie Trybunalskim działa już od 10 lat. Z tej okazji odbyła się skromna uroczystość.
Architektura to rezerwuar niewykorzystanych sił narracyjnych, co udowadnia w książce „Miastoprojektanci”* Błażej Ciarkowski, pisząc o architektach, którzy po II wojnie światowej chcieli budować nowoczesne oblicze „miasta włókniarzy”. Publikujemy, dzięki uprzejmości Domu Wydawniczego Księży Młyn, fragment rozdziału „Może następnym razem się uda…”.
RECENZJA. Sztuka naiwna to nie jest po prostu twórczość amatorska. Wyróżnia ją specyficzna wrażliwość, oryginalność, osobność – to rodzaj twórczości równoległy do sztuki wysokiej i często dorównujący jej artystyczną wartością i malarską świadomością. Tylko warsztat jest inny – naiwny właśnie. Co ma swój urok.