EDYTORIAL / kwiecień 2021. Wprawienie ciała w ruch oznacza pracę mięśni, dłuższe okresy zwiększonego wysiłku i krótkie pauzy, które po zwalają poczuć wzrost sił. Podobnie jest z pracą redakcji, także tej redakcji, którą mogłem kierować cztery lata i dwa miesiące. Licząc do maja – dyrekcja ŁDK poinformowała mnie, że moja umowa ma nie być przedłużona. O temacie numeru, zapowiadając rozstanie z magazynem, pisze redaktor naczelny Łukasz Kaczyński.
NOWY NUMER. Temat numeru: Ciało w ruchu. U tancerzy rozwijają się cechy, których w podobnym nasileniu nie mają nawet sportowcy. Choreografia stała się narzędziem, z którego korzystać można także poza tańcem. Z kolei w sztukach plastycznych, jak twierdzi Dominik Woźniak, najważniejsza jest prostota formy – przekaz powinien być na tyle bezpośredni, by móc wyrazić odpowiednie emocje. A piosenka, według Andrzeja Poniedzielskiego, to podręczny kawałek kultury.
Do 26 kwietnia trwa nabór wniosków o dofinansowanie produkcji audiowizualnych z Łódzkiego Funduszu Filmowego. Tegoroczny budżet wynosi 1,5 mln zł. Po raz pierwszy o dofinansowanie mogą ubiegać się także seriale fabularne.
RECENZJA. Dźwięczny, krystalicznie czysty sopran Aleksandry Kurzak przepojony był wyrazistymi emocjami, a jej postać ewoluowała wraz z przebiegiem spektaklu. W roli Don Carlosa partnerował jej Roberto Alagna, prywatnie mąż, dysponujący pięknym tenorem, który... znaczną część wieczoru sprawiał wrażenie, jakby nie w pełni angażował się w interpretację i skupiał się tylko na muzycznym tekście. O realizacji „Don Carlosa” Giuseppe Verdiego w Teatrze Wielkim w Łodzi pisze Magdalena Sasin.
RECENZJA. Na scenie ich dwoje (a może ich troje)… Ona (Magdalena Drewnowska) i On (Witold Łuczyński) reprezentują dwie strony w skomplikowanych od zawsze relacjach damsko-męskich. Szymon Turkiewicz opisał je w sztuce „Stosunki prawne”. Przedstawienie w Teatrze Małym wyreżyserował Mariusz Pilawski. Recenzuje Piotr Grobliński.
Rektorka Szkoły Filmowej w Łodzi dr hab. Milenia Fiedler wystosowała oficjalne oświadczenie w odpowiedzi na wypowiedź i publikację absolwentki Wydziału Aktorskiego.
Narodowe Centrum Kultury Filmowej wydało komiks "Prószyński. Odwieczne pieśni", którego głównym bohaterem jest Kazimierz Prószyński (grudzień 2020 r.). Dziś nieco zapomniany ojciec polskiego kina, który na kilka miesięcy przed lumierowskim kinematografem skonstruował pierwszy na świecie aparat do rejestracji i odtwarzania filmów – pleograf.
W grudniu 2019 r. świętował 70-lecie Wytwórni Filmów Oświatowych, w której spędził większą część zawodowego życia. Odznaczono go Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Stanisław Śliskowski razem z grupą twórców doczekał się takiego podziękowania za współtworzenie polskiej kinematografii. Pisze Mieczysław Kuźmicki.
RECENZJA. W dużej przestrzeni efekt przeskalowania rzeczywistych przedmiotów byłby jeszcze lepszy – widziane z daleka obiekty Marii Stangret miałyby naturalną wielkość i dopiero wraz ze zbliżaniem się do nich rosłaby skala. Ale gdy w zamian mamy intymność, niech to ona nas cieszy. Pisze Aleksandra Talaga-Nowacka.
RECENZJA. Obie jednoaktówki wychodzą naprzeciw oczekiwaniom tej grupy widzów, którzy na równi z doznaniami czysto muzycznymi stawiają wrażenia wynikające z gry aktorskiej, a opera jest dla nich przede wszystkim teatrem. Wskazuje to kierunek rozwoju gatunku, jakim jest opera. O „Trouble in Tahiti” i „Głosie ludzkim” w reżyserii Michała Znanieckiego pisze Magdalena Sasin.
