RECENZJA. Jeśli ktoś szuka piękna, w obrazach Rafała Sobiczewskiego go nie znajdzie. Jeśli szuka nadziei – dostrzeże tylko maleńkie (ale bezcenne) światełko w tunelu. Brutalizm tych płócien robi potężne wrażenie, może widza sponiewierać – ale warto się z tym zmierzyć, bo to sztuka na najwyższym poziomie. Pisze Aleksandra Talaga-Nowacka.
RECENZJA. Spektakl powstały w okresie mozolnego wychodzenia z pandemii musi nosić piętno tego trudnego czasu. Nie inaczej jest z przedstawieniem „Inferno”, przygotowanym przez Teatr Logos. O spektaklu Ewy Wycichowskiej pisze Magdalena Sasin.
27-letnia artystka w 2018 r. ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Łodzi – wtedy też otrzymała Nagrodę „Kalejdoskopu” (i Łódzkiego Domu Kultury) w Konkursie im. Strzemińskiego – Sztuki Piękne. Najszlachetniejszą formą sztuki, jej zdaniem, pozostaje malarstwo – i ono jest główną dziedziną jej twórczości.
Odkrycia w sali arkadkowej, mazerunki na klatce schodowej, odrestaurowane figury wieńczące fasadę, nowa sztukateria, balustrady i detale architektoniczne. Kończy się trwający ponad dwa lata remont cennego zabytku, a w pałacowych podziemiach otwiera się nowa multimedialna wystawa "Ziemia Obiecana - wczoraj i dziś".
TEMAT NUMERU. Czy odbieralibyśmy budynek inaczej, gdyby klamka u drzwi była drewniana i ciepła, a nie metalowa i zimna? Pozwólmy sobie na zmysłowy kontakt z budynkami, małą architekturą, meblami miejskimi, sztuką plenerową. Oprócz wzroku użyjmy dotyku, słuchu, węchu i smaku. Pisze Maria Nowakowska.
TEMAT NUMERU. "Włókiennicza jest specyficzna. Działy się tam cuda, były meliny, dopalacze, ale wiele osób wiodło też zwykłe życie. Boli mnie sprowadzanie wszystkiego w publicystyce miejskiej do patologii.". Z Bartoszem Józefiakiem, reportażysta, współautorem - razem z Wojciechem Góreckim - książki "Łódź. Miasto po przejściach", rozmawia Marta Zdanowska.
RECENZJA. „Zielone korytarze”, najnowszy film Wytwórni Filmów Oświatowych , jest w znacznej mierze dziełem autorskim Łukasza Dębskiego. To zbiór mikrohistorii. Ich bohaterowie opowiadają o życiu w sąsiedztwie niewielkich rzek, które czasem nawet trudno odnaleźć na mapach. Te mikrohistorie wpisują się jednak w wielką narrację o relacjach człowieka i natury w czasach kryzysu klimatycznego, kiedy kres istnienia gatunku ludzkiego wydaje się prawdopodobny. Pisze Bogdan Sobieszek.
Pod takim hasłem rozpoczął się w kwietniu szereg działań wspierających łódzkich artystów, organizacje pozarządowe związane z kulturą oraz instytucje kultury w czasie epidemii. Do tej pory zrealizowano 36 projektów.
EDYTORIAL / wrzesień 2020. Zestawiając swoje reportaże i teksty publicystyczne – formy „suche”, niejako mało literackie – stworzył Wojciech Górecki kompletny obraz miasta w momencie przełomowym. Ale jeśli przymknąć oko na historyczny wymiar tych tekstów, w reporterskiej formie Górecki dotknął również swoistego genu miasta. To co rozproszone uczynił skupionym i widocznym. Pisze Łukasz Kaczyński.
RECENZJA. Niech nie zmyli nikogo początek tytułu wystawy w ms1 – „Galeria Wymiany. Organica (zapisy mechaniczno-biologiczne), 1958-2020”. To nie jest prezentacja poświęcona owej galerii, ale jej twórcy. Tytuł należy rozumieć raczej metaforycznie – cała twórczość Robakowskiego to taka galeria wymiany energii. Pisze Aleksandra Talaga-Nowacka.
