Kalejdoskop

NOWY NUMER. Łodzi filmowej dawno już nie ma, ale pozostało nam odpowiedzialne zadanie pielęgnowania jej dziedzictwa. Otwarcie wystaw i sal edukacyjnych w Narodowym Centrum Kultury Filmowej wydaje się krokiem ku wypełnieniu tego ważnego dla tożsamości miasta obowiązku. Działająca od 2016 roku instytucja nie zaznaczyła się jakoś szczególnie w animowaniu życia filmowego miasta. Ale po drodze była do wykonania gigantyczna praca związana z przygotowaniem wystaw stałych i zaplecza edukacyjnego, borykanie się z kryzysami i konieczność okrojenia przyjętych koncepcji. Może teraz NCKF rozwinie skrzydła. I kto wie, czy to nie najtrudniejsze zadanie – uczynić z NCKF prawdziwe centrum kultury filmowej. Jakże inaczej potoczyły się losy Centrum Komiksu i Narracji Interaktywnej (instytucji nieco mniejszego kalibru). I tu nie obyło się bez kryzysów i przesuwania terminów realizacji. Jednak to przykład pozytywnego uporu i konsekwencji w działaniu jednego człowieka.

RELACJA. Bywało słodko, dziko, ale też gorzko, gdy teatry podejmowały tematy niewygodne, wyciągające ze strefy komfortu i ustalonych kolein myślenia. O Słodkobłękitach, czyli Zgierskich Spotkaniach Małych Teatrów 2023 pisze Paulina Ilska.

Film „Trwanie” w reżyserii Jacka Schmidta, ze zdjęciami Józefa Romasza, wyprodukowany przez Wytwórnię Filmów Oświatowych w Łodzi, został zakwalifikowany do Konkursu Głównego Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych Ekotopfilm SK na Słowacji. Pokaz filmu zaplanowano na 28 IX w Pistori's Palace w Bratysławie.

Teatr Pinokio w nowej siedzibie w budynku Wigencji przy Sienkiewicza zaplanował na 30 IX aż dwie prapremiery!

RECENZJA. Śpieszmy się kochać sztukę publiczną, tak szybko odchodzi – z taką refleksją opuszczam wystawę prezentującą dorobek Bogdana Skopińskiego w Ośrodku Propagandy Sztuki. Często owej twórczości nawet nie zauważamy – tak wpisuje się w otoczenie. Nie ma już hotelu Centrum, nie ma zajazdu w Emilii, nie ma starego dworca Łódź Fabryczna – a wszystkie te miejsca (jak i wiele innych) zdobiły ceramiczne ściany Skopińskiego. Nie ma w mieście jego charakterystycznych słupów ogłoszeniowych ani surowej rzeźby-fontanny przy Łódzkim Domu Kultury… Pisze Aleksandra Talaga-Nowacka.

Biała Fabryka, siedziba Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, stała się częścią Europejskiego Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego. Tytuł ten przyznawany jest miejscom o szczególnym znaczeniu historycznym i turystycznym. To trzeci łódzki obiekt na szlaku ERIH (European Route of Industrial Heritage) obok Manufaktury i EC1.

RECENZJA. A gdyby tak przestać udawać, że nie mamy piersi, genitaliów i hormonów? A nawet jeszcze ich istnienie podkreślić. To niezły pomysł na punkt wyjścia dla spektaklu. Pytanie, co z tym dalej zrobić, by rzecz wypadła interesująco i odkrywczo. Pisze Paulina Ilska.

”Rok 1984 – rockowy teatr” in pariete G. Orwell z udziałem zespołu Normalsi to kolejny, po „Łajzie” i „Mistrzu i Małgorzacie”, spektakl braci Pachulskich o unikalnej konstrukcji, łączącej różnorodne formy artystycznego wyrazu. Premiera 22 IX o godz. 19 na Scenie Monopolis.

Andżela straciła nogi podczas tournée. Lalunia kiedyś miała „karnację” paskudnie żółtą jak pszczeli wosk – była tak odrażająca, że bały się jej dzieci. Dziś po liftingu ma ładną, ciemną cerę. Obie prezentują stroje w Kostiumerii Teatralnej w Łaskim Domu Kultury.

Na premierę monodramu Gary’ego Owena „Ifigenia ze Splott” w wykonaniu Agnieszki Skrzypczak zaprasza 23 IX Teatr im. Jaracza (pokazy przedpremierowe: 21 i 22 IX).