Teatr | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego
Ofelie i Antygony żegnają się z życiem, a ich chłopaki płaczą. Hamletyzują. Śmierć z tekturową kosą gra z Diabłem w kości o nasze dusze. O 33. Ogólnopolskich Konfrontacjach Teatrów Młodzieżowych CENTRUM pisze jurorka festiwalu.
Teatr Powszechny obchodzi 70. urodziny. Na zakończenie Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych 11 kwietnia po premierze "Wytwórni piosenek" wręczono nagrody zasłużonym pracownikom teatru.
Gwiazda Allana Starskiego została odsłonięta 11 kwietnia 2015 r. w łódzkiej Alei Gwiazd.
Za nami XXI Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Najlepsza od kilku lat edycja.
Zakończyła się część konkursowa XXI Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Zdaniem głosującej publiczności najlepszym przedstawieniem był Broniewski w reżyserii Adama Orzechowskiego z Teatru Wybrzeże w Gdańsku.
RECENZJA. "Baron cygański” Tomasza Koniny pełen jest aluzji i odniesień. Można oglądać go „po wierzchu”, można też analizować z różnych stron i szukać drugiego dna. Wiele tu dobrych pomysłów i niekwestionowanej erudycji reżysera, sporo jednak też zamętu i niekonsekwencji.
Czy teatry prywatne powinny dostawać dotacje? Czy teatrowi publicznemu grozi kryzys finansowy? Na te pytania próbowali odpowiedzieć goście debaty, którą przygotowały Radio Łódź i "Kalejdoskop". Oto zapis dyskusji.
RECENZJA. Całość, mimo sporego potencjału komicznego, budzi zażenowanie. Tak wielkie materii pomieszanie jak w "Śnie nocy (nie)letniej" jest bowiem rzeczą nieczęstą. Można odnieść wrażenie, że realizatorzy powrzucali do scenariusza wszystkie pomysły i skojarzenia, jakie im przychodziły do głowy, nie troszcząc się o spójność stylistyczną.
22 marca o godzinie 12:00 w ramach XXI Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych na Małej Scenie Teatru Powszechnego w Łodzi odbędzie się sesja naukowa zatytułowana "Tadeusz Kantor. Zderzenie".
Janusz Wiśniewski przeniósł akcję Szkoły żon Moliera w dziewiętnasty wiek, mocno skrócił tekst i wprowadził pomiędzy sceny oparte na ruchu scenicznym i muzyce intermedia. Dzisiejsze wystawienia klasyki wymagają od reżysera osobistego odczytania i spójnego z nim pomysłu na inscenizację. Wiśniewski taki pomysł miał.